Untitled Document

 
• สุขสันต์วันเกิดค่ะ J- Day •

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 

 

อาจารย์ : พูดภาษาเขมรท้องถิ่นได้ใช่ไหม ไหนลองตอบครูด้วยคำตอบที่เป็นภาษาเขมรสิ

เรา : ได้ค่ะ

จำได้ว่าคำที่อาจารย์พูดกับเราครั้งแรกในวันที่เจอกันตอนสอบสัมภาษณ์

เข้าราชมงคลเทคนิคกรุงเทพ เป็นประโยคนี้

เราก็ตอบไปต่างๆ ตามที่เค้าถาม คำตอบที่ให้ตอบเนี่ย

ไม่ต้องแปลด้วยนะ ซึ่งแน่นอน แกฟังไม่รู้เรื่องหรอก

เคยถามอาจารย์เมื่อไม่นานมานี้เองว่า

ทำไมถึงให้ตอบเป็นภาษาเขมรทั้งๆที่ก็ฟังไม่รู้เรื่อง

อาจารย์ตอบว่าแค่อยากรู้ว่าเด็กที่มาจากต่างจังหวัดอย่างเราจะกล้าแค่ไหน

ระหว่างที่เรียน ปวส.ที่นั่น ทุกๆวันต้องมีเรื่องที่น่าจดจำเกี่ยวกับครูคนนี้ได้ทุกวัน

ไม่มีใครชอบอาจารย์ ไม่มีใครกล้าไปใกล้อาจารย์ ไม่มีใครเรียกอาจารย์ด้วยชื่อจริง

แกจะมีฉายาต่างๆนานา ที่บรรดาลูกศิษย์ตั้งให้

 

 

 

 

 

  เวลาเรียนห้ามเปิดหนังสือเรียน

จะต้องวางหนังสือเรียนไว้ที่มุมขวาของโต๊ะ

 เปิดได้เฉพาะเวลาที่อาจารย์สั่งเท่านั้น

 แต่งกายถูกระเบียบ เสื้อไม่เข้ารูปกระโปรงยาว

 แน่นอน ใครละจะอยากอยู่ในกฎระเบียบ

พวกเราหลายคนแหกกฎกันอยู่บ่อยครั้ง

 มีหนนึงที่เรานอนหลับอยู่ที่โต๊ะหน้าแผนก

และต้องตกใจตื่นเพราะเสียงท่านนี้ล่ะ 

สุภาภรณ์  ตามครูไปที่ห้อง

เราก็เดิมตามไปด้วยอาการงง ๆ ไม่รู้ว่าตัวเองมีความผิดด้วยข้อหาอะไร

พอไปถึงอาจารย์ก็จัดแจงหักคะแนนความประพฤติ

พร้อมแจ้งข้อหาว่า เสื้อเธอสั้นไปนะ

คือว่าสมัยสาวๆผอม และสันหลังยาวมาก

 ใครๆก็รู้ว่าเราไม่เคยผิดระเบียบ 

 พอนอนเอาหน้าฟุบโต๊ะ ชายเสื้อมันก็หลุดออกมาสิค่ะ

 เสียไปสัก 10 แต้มมั้งจำไม่ได้แล้ว

 พอจะออกจากห้อง อาจารย์ก็บอกว่าเอานี่ไป ครูให้

พอเปิดกล่องดูเป็นรองเท้าคัชชูแบบเรียบร้อยและถูกระเบียบมาก

มากจนไม่เคยใส่เลยล่ะ 

 ตอนนั้นอาจารย์เคี่ยวกับทุกคนและทุกเรื่องไปเสียหมด

จนเรากลัวที่จะต้องเรียนต่อป.ตรี ที่เดิม

 เลยเลือกไปสอบต่อที่ประสานมิตร

รู้สึกโล่งอกเป็นอย่างยิ่งที่ไม่ต้องเจอะเจอกับอาจารย์และข้อสอบแสนโหดที่ไม่เคยทำได้ดีเลย

ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าไม่เคยทำได้Aเลย ได้Dมาตลอด

ผ่านไปสักสองปีหลังจากเรียนจบครั้งนั้น

ก็มีการติดต่อพูดคุยกับอาจารย์บ้าง นัดเจอกันพร้อมเพื่อนบ้าง

 

แล้ววันนึง

อาจารย์ : ผึ้ง ไปช่วยงานครูหน่อย

เรา : งานอะไรค่ะ

อาจารย์ : ลูกชายครูเปิดบริษัทเกี่ยวกับทำพวกงานโฆษณา

ครูอยากให้หนูไปช่วยงานหน่อย

ทำพวกธุรการ บัญชีการเงินประมาณนี้ แต่เป็นงานบัญชีเป็นหลัก

เรา : อาจารย์ค่ะ หนูไม่ชอบบัญชี แล้วทำไม่เป็นด้วยค่ะ

อาจารย์ : ไม่เป็นไรเดี๋ยวครูสอน

เรา : ค่ะ หนูขอคิดดูก่อนนะค่ะ

วันนั้นก็คิดเรื่องนี้อยู่ทั้งวันเหมือนกันเพราะรู้สึกว่ายังแฮปปี้อยู่กับงานเดิม

ซึ่งเป็นงานที่พี่ๆให้โอกาส เป็นงานที่สนุกได้คุยกับผู้คนทั้งวัน

รู้สึกเสียดาย แต่ตอนนั้นเรายังเรียน ป.ตรีไปด้วย และทำงานไปด้วย

ซึ่งหัวหน้าใจดี อนุญาต ให้ออกเร็วบ้างเพื่อไปเรียนภาคค่ำ

ออฟฟิศอยู่ฟอร์จูน ไป ม.ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ไม่ไกล

แต่ถ้าตัดสินใจไปตามคำชวนของอาจารย์เราต้องเดินทางจากหอพักที่คลองตัน

ไปทำงานที่ออฟฟิศใกล้เซ็นทรัลลาดพร้าว

แล้วกลับมาเรียนที่ประสานมิตรในตอนเย็น โห!! ไกลหน่ะ

แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจเข้าไปบอกกับพี่ๆที่ออฟฟิศเก่าว่าเราอยากจะขอลาออก

 เพื่อไปเริ่มงานใหม่

พี่เค้าอนุญาต และให้เราหารุ่นน้องมาช่วยงานแทนให้ได้ก่อน 

จากนั้นไม่กี่วันเราก็ได้มาเริ่มงานใหม่ ซึ่งเป็นงานใหม่จริงๆ

ใหม่กันทั้งสถานที่ ทั้งคน ทั้งงาน เริ่มใหม่หมด

ตั้งแต่ออกแบบฟอร์มเอกสาร กฏระเบียบต่างๆของบริษัท

อาจารย์สอนเราในเรื่องการลงบัญชี

 อันนี้ไม่ยากเพราะเรามีพื้นฐานบัญชี เรียนมาหลายตัว 

17 เมษายน 2547  เป็นวันแรกที่เริ่มงานกับบริษัทของอาจารย์

ถึงวันนี้ก็เป็นปีที่ 6 ก้าวสู่ปีที่ 7 แล้ว

เรายังได้รับความอบอุ่นจากคุณครูคนนี้เท่าเดิม

หรือมากขึ้นกว่าเดิมด้วยนะ อาจารย์เป็นคนที่ไม่ชอบความผิดระเบียบ

เรื่องไม่ถูกต้อง เห็นเป็นไม่ได้เลย

ท่านบอกว่า ลูกศิษย์เรา เราเป็นคนบ่น คนด่าเองจะดีกว่า ให้คนนอกมาบ่นมาว่าลูกศิษย์เราไม่ดี

ท่านทนไม่ได้ อยากจะอบรมให้มันได้ดีกันทุกคน

ทุกวันนี้เรายังโดนท่านบ่นด้วยเรื่องเดิมๆ

คือทานข้าวไม่เป็นเวลา

ป่วยบ่อยจนท่านต้องจัดการพาไปเรียนโยคะ  จัดกระดูก  check up ร่างกายเกี่ยวกับระบบสมอง

แถมย้ำให้ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ คือกลายเป็นแม่คนที่สองของเราไปแล้ว

หลายวันก่อนเราได้ไปร่วมทำบุญวันเกิดอาจารย์ที่มูลนิธิเด็กแถวสาย 4

มีโอกาสพบเพื่อนเก่า และรุ่นพี่หลายๆคน

แอบตกใจที่พวกเราน่าจะเป็นรุ่นล่าสุดของแผนกที่ไปร่วม กต.41

รุ่นพี่ๆนี่มีตั้งแต่รุ่นแรกๆเลย รุ่น 7 รุ่น ยี่สิบกว่าๆ

อาจารย์มีลูกศิษย์ที่รักเยอะมากจริงๆ

ไม่แปลกใจเลยนะว่าทำไมแผนกของเรา

ถึงได้มีอุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือสำนักงานใช้กันโดยที่ไม่ต้องรอ งบหลวง

เป็นเพราะรุ่นพี่ๆของเราได้มอบให้กับคุณครูซึ่งอบรมสั่งสอนเค้ามา

และยังคงเหลือเป็นทุนการศึกษาให้กับรุ่นน้องอีกด้วย

พูดถึงทุนการศึกษา ครั้งนึง เราก็ได้ทุนจากอาจารย์ด้วยล่ะ (พวกเมิงไม่รู้กันละสิ 555)

 

 

วันนี้ 23 ก.ย. เป็นวันคล้ายวันเกิด ครบรอบ 66 ปีของอาจารย์

หนูขอให้อาจารย์มีสุขภาพแข็งแรง อยู่คอยอบรมสั่งสอนพวกเราไปนานๆนะค่ะ

เชื่อค่ะว่าอาจารย์แข็งแรงจริงๆ วันนี้เรายังโดนอยู่เลย

มัวแต่ชวนท่านคุยนู่นนี่นั่น เพื่อประวิงเวลาไว้ไม่ให้ท่านกลับบ้านเร็ว

เพราะรอน้องๆไปซื้อเค้กกันอยู่

พอตอนเป่าเค้กเสร็จเดินมาถาม หนูจะฝากครูทำอะไรนะ

อ่อ เปล่าหรอกค่ะ หนูแค่หลอกอาจารย์ให้รอเป่าเค้กค่ะ

เท่านั้นล่ะ มือที่เคยดีดสายเสื้อใน มือที่เคยเขกหัวเวลาสอนแล้วทำไม่ได้

ก็ฟาดลงมาที่หลัง อิอิ เจ็บนิดหน่อยนะ

พรุ่งนี้อาจารย์ก็เดินทางอีกแล้ว ท่านเดินทางเก่งมาก อย่าลืมของฝากนะค่ะ

 

 

 สมัยพวกเราสาวๆ

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

นัดทานซิสเลอร์กับอาจารย์ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 งานบานไม่รู้โรย

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

งานมุทิตาจิต

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 นัดทานข้าวที่ซานตาเฟ่สเต็ก ดูอาจารย์มองพวกเราสิ

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 

เลี้ยงอาหารเด็กที่มูลนิธิ

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 

ขอบคุณเพื่อนๆที่สละเวลามาเจอกันนะ

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 

ฟังโอวาทจากผู้ใหญ่ ดูทุกคนตั้งใจเนอะ

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

 

ถ่ายรูปหมู่ร่วมกันก่อนกลับ

สุขสันต์วันเกิดค่ะ J Day

     Share

<< ไปภูสอยดาวกันเถอะหวานกันจั๊ง >>


Posted on Thu 23 Sep 2010 23:51
 

 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

 

 

 
I miss my teacher too
Nahm   
Sat 25 Sep 2010 13:51 [5]

จบ บริบูรณ์ ด้วยความสุข
bluefriday   
Fri 24 Sep 2010 11:15 [4]

คิดถึงเพื่อนๆจังเลย
คิดถึงวันเก่าๆสมัยเรียนจัง
nuch   
Fri 24 Sep 2010 10:53 [3]
 

สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดอาจารย์ด้วยค่ะ
พรอะไรก็ไม่เท่ากับการที่อาจารย์ได้มีสุขภาพแข็งแรง อยู่คอยอบรมสั่งสอนพวกเราให้เป็นคนดี สุขสันต์วันเกิดนะค่ะ
เอ๊ะ   
Fri 24 Sep 2010 9:45 [2]

ยิ่งโตยิ่งสวยนะ สุภาภรณ์
ลิง   
Fri 24 Sep 2010 0:21 [1]

 

THEME DESIGN BY MUUTAH